nadzieja

Don’t give up…

Leave a Comment
Ostatnio dużo myślę, co po sobie zostawię…Może to jakiś kryzys wieku średniego  🙂 Z tą myślą nagraliśmy płytę i planujemy drugą. Jako pewien zapis naszej drogi, którą od kilkunastu lat staramy się przeżywać z Pomysłodawcą tego świata i człowieka.
Z tą myślą „co po mnie zostanie” zaczęłam pisać bloga.
Czasem wydaje się nam, że koszt jakiegoś naszego działania jest za duży. To może być koszt finansowy, emocjonalny, czasowy. Ale jeżeli wiemy, po co i dla kogo to robimy, to zawsze warto. Nigdy nie zapomnę słów naszego znajomego, który zachęcił nas do nagrania płyty. „Jeżeli zachęcisz tym jedną osobę, to warto”. Dlatego zachęcajmy się wzajemnie, doceniajmy i się nie zniechęcajmy. Udostępniajmy i promujmy wartościową działalność naszych znajomych. Cieszmy się ich sukcesami i przełomami. Czasem sprowokowanie do myślenia, refleksji, lekkie potrząśnięcie bywa również nam potrzebne. Potrzebujemy mierzyć się z prawdą, bo pokora to życie w prawdzie o Bogu i o sobie samym. Wiadomo wobec doskonałego Boga wypadamy raczej blado  🙂 Na szczęście łaska i miłość nieustannie nas sprowadzają na właściwe tory.

Otwarte ręce

Leave a Comment
                                                                                                                                                                              fot. Milada Vigerova, Pixabay
„Będę wysławiał Pana o każdej porze, w moich ustach Jego chwała będzie brzmiała zawsze” (Ps. 34, 2).
Łatwo powiedzieć, kiedy wszystko dobrze się układa w naszym życiu. Ale kiedy dotyka nas kryzys, kiedy życie układa się inaczej niż się spodziewaliśmy, kiedy od lat czekamy na wypełnienie się tego, co obiecał nam Bóg, kiedy nasze oczekiwania się nie spełniają, bywa trudniej z naszym „chwalebnym” nastawieniem. Być może to właśnie wtedy ofiara naszego uwielbienia staje się najcenniejsza. Kiedy pomimo wszystko na Nim opieramy nasze nadzieję. Kiedy odczuwamy braki i nasze ograniczenia, a pomimo wszystko decydujemy się szukać Boga w naszym życiu, wierząc, że ostatecznie nie zabraknie nam żadnego dobra, którego potrzebujemy (Psalm 34, 9-11).
„Skosztujcie i zobaczcie, że Pan jest dobry. Szczęśliwy człowiek, który na Nim opiera swe nadzieje” (Ps. 34, 9).

Kotwica

Leave a Comment

                                                                                                                                                                                 Free-Photos, Pixabay

Na co dzień rzadko analizujemy kruchość naszego życia. Zajęci walką o byt, osiąganiem celów, konsumowaniem, czasem walką o przetrwanie, często codziennymi banalnymi sprawami. Oblicze koronawirusa po raz kolejny o tej kruchości nam przypomina.
Jedyną stałą w czasie przewrócenia istniejącego dotąd porządku rzeczy jest dla mnie Twórca tego porządku, siłą niezmienną w swej stałości, kotwicą, przy której można zacumować. W tym czasie próbuję się tej Stałości trzymać.

„Jak Ojciec lituje się nad swoimi dziećmi,
tak Pan lituje się nad żyjącymi w jego bojaźni,
Bo on wie z jakiego tworzywa jesteśmy.
Pamiętaj, że prochem jesteśmy!
Człowiek? – jego dni jak trawa.
Przekwita, jak kwiat polny.
Ledwie muśnie go wiatr, już go nie ma.
Nawet trudno odkryć, gdzie był.” (Psalm 103, 13-16).

Nasza nadzieja

Leave a Comment

                                                                                                                                                                                  fot. Jim Semonik från Pixabay 

„On może Cię osłonić swoimi barkami
I pod jego skrzydłami będziesz mógł ufnie przebywać.
Jego troskliwość okryje Cię pancerzem”.
Piękny Psalm 91, który wielu chrześcijanom dodaje dziś otuchy i poczucia bezpieczeństwa.
Wczoraj poruszyło mnie zdanie Marcina Lutra: „Jeśli Bóg zechce mnie zabrać z tego świata, na pewno mnie znajdzie”.  Strach przed śmiercią, czy śmiertelną chorobą jest jednym z fundamentalnych lęków człowieka. Tymczasem każdego z nas ta śmierć czeka. Ona zrównuje wszystkich: biednych, bogatych, znanych i nieznanych.
Pamiętam, kiedy Łukasz, mój mąż, przeszedł cudem wypadek samochodowy, który mógł być śmiertelny. Samochód był do całkowitej kasacji. Mieszkaliśmy w nowym kraju, nie znaliśmy języka, nie mieliśmy wsparcia rodziny, mieliśmy dwójkę małych dzieci. Pamiętam, jak dziękowałam Bogu, że go uratował. Kiedy policjant powiedział do niego po angielsku: „Twoja szczęśliwa gwiazda była dziś z Tobą”. On odpowiedział, że to jest Jezus Chrystus.  Nie zapominajmy, że dziś jest z nami nasz Stwórca. Nasze schronienie, nasza nadzieja.